 |
1 czerwca 1945
– Michał Czerwień
– pierwszy kierownik, zaczyna organizować życie Szkoły nr 2. Szkoła nie
posiadała swojego budynku, ponieważ przy ul. Staszica 20 mieściła się
radziecka pralnia wojskowa.
ZBIÓRKA ZŁOMU.
LATA 50. XX WIEKU
4 września 1945
– rok szkolny
1946/46 rozpoczęto w budynku Inspektoratu Szkolnego, w którym przydzielono
dla szkoły 4 sale na parterze, bez żadnych sprzętów z wyjątkiem 3 tablic
szkolnych. Ławki szkolne zwożono z domów prywatnych na przedmieściu Schaferei – pochodziły one z tamtejszej szkoły, „która spłonęła z
niewiadomych przyczyn”. Naukę rozpoczęło 202 dzieci w 7 klasach, pierwszymi
nauczycielami byli: Michał Czerwień (kierownik), Izabela Czerwień, Kazimiera
Kułakowska (wkrótce odeszła do Liceum Pedagogicznego), Jadwiga Pietrzak,
Barbara Preuss. W ciągu września liczba uczniów doszła do 365, a klas do 13,
zwiększyła się liczba nauczycieli: Eugeniusz Dudziński, Maria Dudzińska
(wkrótce odeszli do Szkoły nr 3), Kazimierz Kwiatek, Marian Błeszyński i
Bronisława Hoch.
Październik 1945
– szkoła
przenosi się do budynku przy ul. Środkowej nr 18 (dziś Szkoła Muzyczna),
gdyż budynek przy ul. Staszica 20 „był do tego stopnia zniszczony, iż bez
przeprowadzenia gruntownego remontu nie można było przenieść tam szkoły”. Do
końca roku szkolnego szkoła posiadała 11 etatów nauczycielskich, przybyli:
Zofia Filipik, Helena Nowosad, Zofia Piotrowska, Antoni Siwek, a liczba
uczniów wzrosła do 419.
1 grudnia 1945
– rozpoczęło się dożywianie dzieci. Na początku „otrzymano z Inspektoratu
szkolnego w Kwidzynie sumę 2500 zł. Dzieci dostawały czarną kawę z cukrem i
chleb, co bardzo chętnie spożywały”.
3 września 1946
– skład grona nauczycielskiego: Michał Czerwień (kierownik szkoły), Izabela
Czerwień, Zofia Filippik, Bronisława Hoch, Wilhelmina Lewosz, Jan Machutta,
Helena Nowosad, Zofia Piotrowska, Maria Sermentowska; liczba uczniów: 464 w
12 klasach.
Koniec listopada 1946
– szkoła zostaje przeniesiona do odremontowanego budynku przy ul. Staszica
20. „Na skutek tego przeniesienia zorganizowano jeszcze jedną szkołę, do
której odeszły wszystkie dzieci przerośnięte.” Pozostało 9 klas, 304
uczniów, do nowej szkoły odeszli nauczyciele: Wilhelmina Lewosz, Maria
Sermentowska, a przybyła Jadwiga Frank.
Rok
szkolny 1947/48 – skład
grona nauczycielskiego: Michał Czerwień (kierownik szkoły), Izabela
Czerwień, Zofia Filipik, Jadwiga Frank, Bronisława Gąsiorowska, Jan
Machutta, Helena Nowosad, Zofia Piotrowska, Kazimiera Ziubrowska; w 11
klasach uczyło się 396 uczniów.
W roku 1948/49 liczba uczniów
zmniejszyła się do 317 z powodu zmiany granic obwodu szkolnego i przejścia
dzieci do Szkoły nr 5, odeszła tam również Kazimiera Ziubrowska, a przybyła
Irena Jurkun. W następnym roku skład grona pedagogicznego nie zmienił się, a
w roku 1950/51 do Szkoły nr 1 odeszła Helena Nowosad. W roku 1951/52 pracę rozpoczęła
Aniela Stępień, w szkole było 352 uczniów w 8 klasach. Działało szereg
organizacji, m.in. Koło Ligi Morskiej liczące 60 członków pod opieką
Bronisławy Gąsiorowskiej, członkowie brali udział w kursie żeglarskim. W roku szkolnym 1952/53 do grona
nauczycielskiego dołączyli: T. Tyszkowski (na krótko), Roman Karasek,
odeszła Aniela Stępień, a w roku następnym w miejsce R. Karaska pracę
rozpoczął Stefan Rudnik (absolwent Liceum Pedagogicznego), który następnie
przeniósł się do Rakowca, a jego miejsce zajęła Anna Król
WIDOK SZKOŁY OD
STRONY BOISKA.
LEWE SKRZYDŁO
PRZED NADBUDOWĄ I PIĘTRA
17-20 maja 1954
– wizytacja
szkoły z ramienia Wydziału Oświaty, która stwierdziła, że praca w szkole
jest bardzo dobrze zorganizowana, ale szkoła ma bardzo trudne warunki
lokalowe. W roku 1954/55 do pracy przybył Henryk Soboczyński (w roku 1956
przeniósł się do LO), a w roku 1955/56: Bogumiła Czaplicka, Krystyna
Łukasiak i Tekla Przybylska, w roku tym liczba uczniów wzrosła
do 479, a liczba oddziałów do 13.
W roku 1956/57 do pracy przybyli:
Grażyna Hawliczek, Sabina Lemańska, Bolesław Roszewski, który wkrótce
odszedł, a na jego miejsce przybyła Hanna Paradowska; liczba uczniów wzrosła
do 556, liczba oddziałów do 15.
Lipiec
1957 – rozpoczęcie
rozbudowy szkoły, starania o rozbudowę trwały od 1955 r. za przyczyną
kierownika Michała Czerwienia, z powodu nadmiernie zwiększającej się liczby
dzieci w rejonie szkoły. Plan rozbudowy obejmował dobudowę dwóch sal
szkolnych w prawym skrzydle budynku oraz inne inwestycje: zmiana centralnego
ogrzewania, wybudowanie ustępów wewnątrz budynków, malowanie całej szkoły.
Koszt wynosił około 600 tys. zł. Za środki zdobyte we własnym zakresie
ogrodzono szkołę i zniwelowano teren.
1 października 1957
– kierownikiem szkoły zostaje Izabela Czerwień. Dotychczasowy kierownik
odszedł na stanowisko podinspektora szkolnego w Wydz. Oświaty przy Prezydium
Pow. Rady Nar. w Kwidzynie. Sal szkolnych 8, oddziałów 18, nauka odbywała
się na dwie zmiany, przybyli nauczyciele: Zbigniew Leoniak (zastępca
kierownika), Eugenia Zdunek (bibliotekarka), Alicja Karczewska, Feliksa
Bazylik, na godzinach nadliczbowych pracowali: Władysław Prociak, Korneliusz
Ejsmond i Jan Machutta, naukę religii prowadziła siostra Zofia Michalec;
sekretarka: Maria Kutyło, a następnie Danuta Łazarz; woźny: Jan Lewandowski
(mieszkał na terenie szkoły). Nieprzewidziane trudności oraz
deszcze opóźniły zakończenie prac o 5 miesięcy. Dwie sale zostały oddane do
użytku 7 stycznia 1958 r. (zamiast 1 września 1957). Od 1 września cztery
klasy młodsze uczyły się w budynku Szkoły Ćwiczeń na drugą zmianę. Pomimo
rozbudowy – liczba sal wzrosła do 10 (jedna z sal została przeznaczona na
lekcje wf) – warunki pracy były trudne, nauka odbywała się na dwie zmiany.
NA
BOISKU. LATA 50. XX
WIEKU
Rok szkolny 1958/59
– liczba dzieci ciągle rośnie – 748 uczniów w 22 oddziałach, 37 pracowników
(w tym 27 nauczycieli). Aby zmienić tą sytuację, dwa pomieszczenia zajmowane
przez mieszkanie woźnego zamieniono na sale szkolne. Ustawiono tam po 10
ławek. Nowi nauczyciele: Danuta Banaś, Anna Kubera, Jan Kerner, Janina Gola,
Barbara Jabłońska, Eugenia Lewandowska, Krystyna Demska (bibliotekarka).
Szkoła uzyskała teren na boisko sportowe – został on ogrodzony siatką i
słupkami żelaznymi, od frontu słupy murowane połączone płotem drewnianym. Z
funduszu wojewódzkiego uzyskano 30 tys. zł na urządzenie boiska („prace
niwelacyjne napotkały na olbrzymie trudności, gdyż nie było spychacza w
Kwidzynie”, więc w roku 1958/59 prace nie doszły do skutku). Przed frontem
szkoły urządzono i zasiano trawniki oraz pościnano zbyt wybujałe korony
drzew. W czasie wakacji odremontowano część szkoły – przemalowano wszystkie
ławki, lamperie oraz klasy.
Rok szkolny 1959/60
– liczba oddziałów 23. W sierpniu zniwelowano spychaczem teren pod boisko,
jesienią i wiosną 1960 r. trwała budowa boiska sposobem gospodarczym i
czynem społecznym – „dzieci przez pewien okres czasu nosiły codziennie po
jednej cegle zawiniętej w gazetę”. Wokół boiska zasadzono 140 topoli,
doprowadzono elektryczność do ubikacji na podwórzu. W szkole zainstalowano 4
dzwonki elektryczne na korytarzach.
W 1960 r.
zakończono budowę boiska i rozpoczęto budowę ogródka geograficznego z
urządzeniami: basen wodny, model biegu rzeki Wisły, alpinarium (rośliny
zakupiono w ogrodzie botanicznym w Gdańsku Oliwie), przyrządy pomiarowe,
zegar słoneczny; budowę zakończono w 1961 r. Ogródek jako jeden z
nielicznych w kraju był dumą szkoły, opisywano go w prasie i pokazywano
gościom.
OGRÓDEK GEOGRAFICZNY
- CHLUBA SZKOŁY.
OD LEWEJ STOJĄ: ZBIGNIEW LEONIAK, (.....), IRENA JURKUN, W. PROCIAK, JAN
MACHUTTA, SIEDZĄ W GŁĘBI: JAN KERNER, EUGENIA LEWANDOWSKA, SIEDZĄ Z PRZODU:
REGINA STASZAK, JADWIGA KOSZCZKA, (.....), Z BOKU STOI IZABELA CZERWIEŃ.
|