Budynek szkoły przy ulicy Staszica 2 oddano do użytku w 1929 roku. Od 1 października 1929 r. funkcjonowała w nim samodzielna szkoła o profilu rolniczym i gospodarczym – zimowa Szkoła Rolnicza (Landwirtschaftsschule) dla powiatu kwidzyńskiego. Jej zadaniem było podnoszenie poziomu wykształcenia dzieci rolników, których wiedza musiała również być poparta umiejętnościami praktycznymi. Do tej pory dzieci musiały uczyć się w szkole w Kisielicach, do której uczęszczali również uczniowie z okręgu grudziądzkiego. Pierwszym dyrektorem szkoły został przybyły ze szkoły w Kisielicach dr Pampel. Zginął on w tragicznym wypadku w 1941 roku, a jego następcą był radca rolny Karl Geisler.
      Tok nauczania szkoły przypadał głównie na miesiące zimowe, uczęszczała tam zarówno młodzież męska jak i żeńska. Nauczyciele poświęcali dużo czasu na naukę i praktykę rolniczą. Szkoła miała dużą kuchnię do lekcji gotowania, na rozległej parceli wokół szkoły mieścił się szkolny ogród, w którym prowadzono naukę ogrodnictwa.
      Kierowniczką oddziału dla dziewcząt była Edith Dressler (zobacz fot.), która pracowała w tej szkole w latach 1938-1945. Uczyła ona gotowania, szycia, ogrodnictwa, hodowli drobiu, opieki nad dziećmi i ogólnie wszystkiego, co potrzebne było ówczesnej nowoczesnej gospodyni. Zajmowała mieszkanie służbowe w budynku szkoły. 22 stycznia 1945 r. wraz z uciekinierami, przez Wisłę, opuściła Kwidzyn. E. Dressler zmarła 10.08.2006 r. w Hamburgu, w wieku niemal 108 lat.

   
Fragment planu Kwidzyna sprzed 1945 r.
1 - Szkoła pod Zegarem; 2 - dzisiejsza ulica Staszica; 3 - wiadukt nad torami

    Między budynkiem a wiaduktem nad torami kolejowymi, na przedłużeniu dzisiejszej ulicy Daszyńskiego, znajdował się duży, pusty plac (widać go na fotografii powyżej), który nie miał żadnej nazwy. Jednak już na planie miasta z 1938 roku teren ten nosi nazwę: plac Domhardta (von Domhardt Platz) - na pamiątkę pierwszego prezydenta kwidzyńskiego urzędu: Kamery Wojen i Domen, powstałego w 1772 roku. Dziś jest tu rondo Pod Zegarem.

Budynek Szkoły Rolniczej na widokówce z lat 30. XX w. (w zbiorach szkoły)

    Od 1 lutego 1946 r. w gmachu działało Państwowe Gimnazjum Rolniczo-Ogrodnicze, w którym podjęło naukę 14, a potem 22 uczniów. Kierownikiem szkoły był Antoni  Jakimczak (repatriant z Grodna), od sierpnia 1946 r. dyrektorem został inż. Tadeusz Fiszer, a od 1949 r. zastąpił go inż. Andrzej Humecki. 1 grudnia 1946 r. w szkole uruchomiono także klasę Technikum Mechanizacji Rolnictwa, które połączono z Gimnazjum. Uczniowie dysponowali internatem oraz gospodarstwem rolnym we wsi Obory, gdzie odbywali praktyki. W 1948 r. w miejsce gimnazjum utworzono Państwowe Liceum Rolnicze I stopnia. W lutym 1949 r. szkoła uruchomiła nową specjalizację - klasę Państwowego Rolniczego Liceum Mechaniki.
    Do lat 80. XX w. w szkole odbywały się zajęcia Technikum Mechanizacji Rolnictwa i umieszczony był internat tej szkoły. W budynku działał również Rejonowy Zespół Doradztwa Rolniczego oraz filia Ośrodka Postępu Rolniczego w Starym Polu. W 1992 roku budynek przejęła Szkoła Podstawowa nr 2, która użytkuje go do dnia dzisiejszego.

KADRA PEDAGOGICZNA GIMNAZJUM PRZED WEJŚCIEM DO BUDYNKU.

BUDYNEK POD ZEGAREM - LATA 70. XX WIEKU

Jest to budynek o dość typowej architekturze dla wznoszonych w latach 20. - 30. XX wieku budynków szkolnych, o uproszczonej bryle, trójkondygnacyjny, nakryty płaskimi dachami, zbudowany na rzucie złożonym z trzech prostokątów – budynku głównego i dwóch skrzydeł bocznych. Część elewacji wykonano z cegły klinkierowej, część otynkowano. W środkowej, górnej części elewacji znajduje się charakterystyczny zegar (zobacz), od którego w świadomości lokalnej utarła się nazwa szkoły i pobliskiego ronda (Pod Zegarem).